Hırslı insan, kendini güneş sanan ateşböceğidir. Kanaat ise ateşböceği olan insanı güneşe dönüştürür. Hırsla ilerlediğimizde, ya stres enerjimizi tüketir; ya acele yüzünden takılıp düşeriz; ya da dayanamayarak vazgeçeriz.

Ağlarsak anlarız

Yalniz kalmayi, kimsenin suratina bakmamayi seviyorum bu günlerde…

Zamanlarin durdugu anlar vardir ya, öyle bir andayim. Zaman durdu bir kere benim için…

Eskilerdeyim simdilerde, o çok sevdigim zatlarlayim düslerimde…

Bu nedenle günümüz dünya insanindan uzaklasmak istiyorum, kimseye bakmak istemiyorum, kimse de bana baksin istemiyorum.

Görmeyen insan’in bakisindan ne hayir gelir ki! Gözler açik ama gönüller kapali simdi insan’da.

Agliyorum simdi…

Aglanilacak o kadar çok seyimiz birikmis ki, dünya yüzeyinde…

Merhamet beslesin diye kalbimiz, aglayalim…

Merhametten uzaklasmis gönüllerimizin yumusamasi, ‘insan’ oldugumuzu hatirlamak için, aglayalim.

Modern dünya denilen bir  kitada, herkesin gözü önünde insanlar bir yerlere tikilip, topluca öldürülüyor…

Satmadigimiz topraklar, simdi eli kanli katillerin elinde ve simdi insandaslarimiz katlediliyor…

Kapkaranlik dünyamizda, çocuklar ölüme doguyor adeta.

Insanlik ölüyor, öldürülüyor oralarda!

Ama duymuyoruz bile bunu… Duymuyor merhametten uzaklasmis kalplerimiz.

’Bir dilim ekmege, bir yudum suya muhtacim’ diyen çocugun feryadi karsisinda nasil aglamayalim!

‘Sen okula basladiginda ben savasta olacagim’ diyordu o minik kiz çocugu … ‘Ne zaman ulasacak sana feryadim, ahim…’ diyordu…

Ne kadar aci verici bir feryat degil mi bu !

Özledim çok… Seni çok özledim Fatih Sultan Mehmed’im. Seni çok özledim Osmanli’m.

Sen gittiginden beri kan ve gözyasi yer yüzünden hiç eksik olmuyor… Yer yüzünün adaleti zalimlerin elinde simdi... Ve ‘insan’ inim inim inliyor her yerde!

Nasil özlemem seni Fatih. Sen herkesin can ve mal güvenligini saglarken, karanlik bir devri sona erdirmistin… Simdi de karanlik bir devirdeyiz. Bir Fatih gelip bu karanligi bogar mi acaba bir kere daha? Aydinlik bir dünya görür mü bu aglayan gözlerimiz?

Son bir sey, merhamet edelim önce kendimize, sonra tüm insanliga… Aglayalim, aglamaktan korkmayalim.

Aglayalim ki, aglayan insanlari anlayabilelim. Aglamayan bir gönül, nasil anlasin aglatilan bir insan kardesini!

yakup.tutum@gelisiyorum.com

 

Arkadaşına Gönder Yazdır Sayfa Başı

Yazar Seçiniz Muhammet Bozdağ Semih Yaşar Selçuk Arıcı Yetenek Editör Peyami Sefa M. Oğuz Kutlu Yakup Tutum Özge Bayram Ayfer Toprak Canten Kaya Yaşar Yılmaz Necati Sungur Mehmet Akif Kum